Tuesday, November 30, 2010

Χάχανα στούς δρόμους





















Τα ερείπια ενός αρχαίου κτίσματος μ' ορθάνοιχτα στόματα.
Πολλά χρόνια, οι μέρες περνούσαν απίστευτα γρήγορα προς το μέρος της.
Ηθελες και θέα, δείχνουν τους κώλους τους - δεν ξέρω αυτό 
που τον απασχολούσε.

Wednesday, November 24, 2010

a song to dance...



















Αυτός ο ελαφρώς αντιπαθητικός τύπος με τις μαγουλάρες και
την χαζοφράντζα ήταν απ΄τους πιο χαρακτηριστικούς κιθαρίστες
που γέννησε αυτός ο απίστευτος πλανήτης. Πραγματικό αστέρι,
ο Ρον Ασετον, ξεμπέρδεψε από τα κοινά πριν ένα χρόνο περίπου,
αφήνοντας πίσω έναν γκρινιάρικο ήχο που ελάχιστοι αντιστάθηκαν
να χορέψουν.


Tuesday, November 23, 2010

Αυτοπροσωπογραφία...



















... με εκολίνες σέ χαρτί, φτιαγμένο πρίν λίγους μήνες και καρέ της
τελευταίας ιστορίας με τον τίτλο " Εξοδος " που κλείνει τον κύκλο ιστοριών
που δημοσιεύτηκαν στο "9¨της Ελευθεροτυπίας και είχαν αρχίσει με το
" Καύκαλο " του Καρυωτάκη και φτάσαν μέχρι το " Κρέιν " γιατί η κατά τ΄άλλα
συμπαθής εφημερίς μας άδειασε κανονικά για να αφιερωθεί απερίσπαστα
στα γκουρμέ (πράγμα σπάνιο, χρήσιμο και αναγκαίο)...
Don't you worry about me που έλεγε και η συγχωρεμένη Billie Holiday
δεν είναι η πρώτη φορά που είμαστε στα εκτός και θα βρούν τον δρόμο
τους αυτές οι ιστορίες - ίσως αργήσουν λίγο - αλλά αν και ανέλπιστα
υπάρχουν ακόμα φίλοι και τελικά όλο αυτό το υλικό - 23 ιστορίες, μαζί
και οι τρείς τελευταίες που δεν έχουν τυπωθεί θα κυκλοφορήσουν
σε έναν τόμο... Meanwhile, προσπαθώ σε κάτι καινούργιο- δεν
είμαι σίγουρος τι θα είναι, τι μορφή θα έχει και αν δει το φως της
ημέρας. Διαβάστε επίσης τα καινούργια κείμενα της Ζένιας εδώ και
δείτε τα τελευταία της σχέδια - αν πάτε και στα παλιότερα ποστ της
δείτε οπωσδήποτε τα βιντεάκια της Μαργαρίτας... Μερικοί
γελάνε ακόμα - εγώ πάντως σας το είπα...

Sunday, November 21, 2010

Wednesday, November 17, 2010

Μην πηγαίνεις ήσυχα...



















Μην πηγαίνεις ήσυχα μεσ΄στην καλή αυτή νύχτα
Τα γερατιά πρέπει να καιν, να φωνάζουν στο τέλος της μέρας
Με  οργή, με λύσσα για τον θάνατο του φωτός.

Κι αν παραδέχονται οι σοφοί στο τέλος τους το σκοτάδι
ξέρουν τα λόγια τους δεν γέννησαν την αστραπή, γι΄αυτό
δεν πηγαίνουν ήσυχα μεσ΄στην καλή αυτή νύχτα.

Οι συνετοί πλάι στο στερνό κύμα κλαίνε τον όμορφο χορό
σε πράσινο γιαλό που δεν χορέψαν οι αχνές τους πράξεις
με οργή, με λύσσα για τον θάνατο του φωτός.

Οι δυνατοί που αρπάξαν στο φτερό και τραγουδήσαν τον ήλιο
και μάθαν μα είναι αργά πως μονάχα πενθούσαν το φευγιό του
δεν πηγαίνουν ήσυχα μεσ΄στην καλή αυτή νύχτα.

Οι θνητοί μπρός στον τάφο βλέπουν με στεναγμό εκτυφλωτικό
πως τα τυφλά μάτια δεν άναψαν σαν μετέωρα στη χαρά
με οργή, με λύσσα για τον θάνατο του φωτός.

Και σύ, πατέρα μου, πάνω στο λυπημένο ύψωμα τώρα
δόσε μου ευχή, κατάρα, τ΄άγριο δάκρυ σου, παρακαλώ
μην πηγαίνεις ήσυχα μεσ΄στην καλή αυτή νύχτα
αλλά με οργή, με λύσσα για τον θάνατο του φωτός.

Ντύλαν Τόμας

μετάφραση Λύντια Στεφάνου

Monday, November 15, 2010

κάτι που είδα ...

ΜΙΑ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ οπτική λέει οτι μερικές φορές μπορείς να βρεις στον κόσμο την απάντηση που ψάχνεις. Για να δεις τον κόσμο πρέπει να βγεις έξω, να τον περπατήσεις και όχι να τον οδηγήσεις γιατί το αυτοκίνητο είναι μια άλλη οπτική και σχετίζεται με άλλα πράγματα. Δεν έχει πάντα ο κόσμος την απάντηση- μερικές φορές είναι τελείως οφσάιντ αλλά και πάλι έχει να σου πει κάτι όταν με μαθηματική πρόοδο ξεχωρίζεις ένα μήνυμα που το κάνει να επικρατεί. Οπότε αν κοιτάς συνέχεια τον κόσμο – την τηλεόραση- ας πούμε παρατηρείς στην ουσία κάτι εξωπραγματικό.

Η τηλεόραση , η ελληνική τηλεόραση όπως και το ελληνικό κρατικό σύστημα ταλαντεύεται ανάμεσα στην τάξη και στην αισχρότητα. Δεν σκαμπάζει απο εξέλιξη , εθελοτυφλεί και εξυπνακίζει. Αναλώνει οποιονδήποτε έχει την ματαιοδοξία της έγκυρης γνώμης, αναδεικνύει τον εξουσιαστή και αδιαφορεί για τις πραγματικές βάσεις της καθημερινής ζωής. Αν κάποτε υπήρξε μια στιγμή αισιοδοξίας για το μέλλον, έχει αντικατασταθεί με την ξεκάθαρη αίσθηση οτι το κράτος είναι ένας νταβατζής των πολιτών και τίποτα άλλο. Άνθρωποι που πλήρωναν ετσιθελικά το ΤΕΒΕ, όταν οι δουλειές τους ήταν τελείως υπαλληλικές και με χαμηλά εισοδήματα, αντιμετώπιζαν ένα ερώτημα χωρίς απάντηση : Πώς γίνεται να βγάζω 40 δρχ το μήνα και να πρέπει να πληρώσω στο κράτος 80 τάχα για μια ιατρική ασφάλιση που ποτέ δεν θα έχω ;

Σήμερα έχουμε την περαίωση-μια νέα έκφραση του κρατικού μαστρωπισμού και πάει λέγοντας ... Χιλιάδες άνθρωποι αντιλαμβάνονται το πόσο εξωπραγματικό είναι το ελληνικό κράτος και προφανώς το ευρωπαϊκό σύστημα που σήμερα το κηδεμονεύει και χθες ο ένας στους δυο αρνήθηκε να συμμετέχει στις εκλογές αυτού του γελοίου συστήματος. Οπότε η ελληνική τι-βι και τα υπόλοιπα μέσα-μίντια που εκφράζουν το κράτος ας μην χαρακτηρίζουν την πρακτική της αποχής με αυτόν τον τάχαμου μπαμπαδίστικο τρόπο. Κάθεστε στα γραφεία σας και παριστάνετε τους σοφούς αλλά τη νεύρωση στα μούτρα σας φαίνεται οτι δεν την έχετε πάρει πρέφα . 

Friday, November 12, 2010

dance the dance (in slow time)...



























Σήμερα το απόγευμα κατεβήκαμε στο κέντρο
της Θεσσαλονίκης με την Ζένια για βολτούλα
και είδα την αφίσα για τα live που δίνει σε
Θεσσαλονίκη αύριο και Αθήνα μεθαύριο, ένας
μουσικός που στάθηκε μεγάλη επιρροή πάνω μου...
Ο Peter Hammill είναι ένας πραγματικός καλλιτέχνης
που ποτέ δεν έκανε τίποτα για να εμπορευματοποιήσει
την ικανότητα του και τον εαυτό του. Ακούγεται
κάπως αλλά ισχύει  μόνο σε ελάχιστους μουσικούς
ιδιαίτερα σήμερα. Εσωτερικός, λυρικός αλλά και
επικός έχει προσφέρει δίσκους που είναι αριστουργήματα
όπως το A Black Box, το Sitting Targets, το in Camera,
αλλά και υλικό με τους Van Der Graaf Generator, την
μπάντα που είχε την δεκαετία του '70...
Δεν είναι εύκολος και διασκεδαστικός αλλά είναι πολύ
καλός (λέξη ελαφρώς πρόχειρη )...

Wednesday, November 10, 2010

Monday, November 8, 2010

Friday, November 5, 2010

Sorry guys... back again...
















Yeap... το μπλόγκ ήταν κλειστό για δύο μέρες αλλά νάτο
ξανά στην διάθεση σας. Ευχαριστώ τούς φίλους για τα
μέιλ που έστειλαν - μάλλον τα χρειαζόμουν γιατί τις
τελευταίες μέρες με είχαν πιάσει κάτι αναποδιές από
κάτι αγροίκους που βρίσκονται σε θέσεις που δεν θα ΄πρεπε
και νομίζουν ότι έχουν πιάσει τον Θεό από τα τέτοια του...
anyway.. ίσως να σας τα πω κάποια μέρα τι έγινε αλλά 
και πάλι τι φταίτε και σεις;... 
Κουράγιο σε όλους μας μιας και έχουμε να αντιμετωπίσουμε
μια πολυμορφική αθλιότητα, ψηλά και χαμηλά σε αυτήν τη
χώρα που σε πουλάει και σ΄αγοράζει λες και δεν έχεις ψυχή...