Thursday, March 29, 2012

Ατελείωτες Εικόνες...
















Ράϊτ νάου, που ξεκινώ το πόστ αυτό, δεν έχω στο μιούτ
την τηλεορασίτσα και έτσι ακούω τα διάφορα βαμπιρικά
που ξεστομίζουν τα αιμοσταγή κανάλια. Ακόμα κι αν ήθελε
να ξαναβρεί αυτή η χώρα τον εαυτό της, η τιβούλα δεν θα
το επέτρεπε ποτέ. Πραγματικά δεν ξέρεις από που να αρχίσεις
αν θέλεις να αναφέρεις τους τρόπους που βλάπτει τον θεατή.
Τα ξεφωνήματα των πολιτικάντηδων, τη διαστροφή των
παρουσιαστών, τα ηθικοπουριτανοπισθοδρομικά συμπλέγματα,
την ανηλεή κακογουστιά, που αναφέρουν σαν επικαιρότητα
την εξαγγελία των νέων μέτρων...
















"Γάμα τα! με μεγάλα γράμματα...", που έλεγε κάποιος φίλος.
Το οποίο μου φέρνει στο μυαλό, μια άσχετη παλιά μου
σκέψη. Τίποτα δε χάνεται. Ολα καταχωρούνται κάπου με έναν
μαγικό τρόπο. Κάθε σκέψη και κάθε γκριμάτσα αποταμιεύται
σαν μια μικρή ρυτίδα στο πρόσωπο μας και στο τέλος
η φάτσα μας είναι ο χάρτης των εμπειριών μας...
Εντωμεταξύ, όπως οι ανώτεροι Βρετανοί έχουν πάρει
χαμπάρι ότι η πολύ υστερία και το ψυχολαλά στην
τηλεοπτική δημοσιογραφία βλάπτει και τα λένε όλα με
έναν απίστευτα λεξοτανιλικό τρόπο κάπως έτσι και
ο πρωθυπουργός μας, μας χαμπάριασε και λέει, οράιτ
εγώ θα τους τα λέω όλα,αργά και ήρεμα...
















Οτι είναι να γίνει, θα γίνει. Οσο δεν θα μπορούμε να
αντιληφθούμε τι θα πεί κοινή λογική, το αγελαίο μας είδος
θα οπισθοδρομεί και αυτό ισχύει γκλόμπαλι. Πράγμα
που μου θυμίζει πάλι κάτι άσχετο. Ενα στιχάκι από
τον πρόσφατα συγχωρεμένο Μοέμπιους (ναι, εννίοτε
έγραφε και κάτι): "Θα τρώω λουλούδια και θα πίνω φως".
Καλό;...

Saturday, March 17, 2012

Whatever Zebra have said...
















Ο προσωκρατικός φιλόσοφος Παρμενίδης μου ΄μαθε
ότι τα μόνα πράγματα που είναι αληθινά είναι αυτά που
δεν αλλάζουν...
και ο προσωκρατικός έλληνας φιλόσοφος
Ηράκλειτος μου ΄μαθε ότι όλα
αλλάζουν. Αν παραενσωματώσεις
τις δύο αυτές θεωρίες, το αποτέλεσμα
είναι : Τίποτα δεν είναι
αληθινό. Το επόμενο βήμα σ΄αυτό το σκεπτικό είναι

εντυπωσιακό: ο Παρμενίδης δεν μπορούσε να υπάρξει ποτέ γιατί,
γέρασε,
πέθανε και εξαφανίστηκε, οπότε, σύμφωνα με την φιλοσοφία
του, ποτέ
δεν υπήρξε. Και ο Ηράκλειτος ήταν μάλλον σωστός
- ας μην το ξεχάσουμε
αυτό, γιατί αν ο Ηράκλειτος ήταν σωστός,
ο Παρμενίδης όντως υπήρξε,
οπότε σύμφωνα με τον Ηράκλειτο,
ίσως ο Παρμενίδης ήταν σωστός, ο
Παρμενίδης κάλυπτε τις
προϋποθέσεις, τα κριτήρια, με τα οποία ο

Ηράκλειτος έκρινε την αλήθεια των πραγμάτων...

Στον Τιμαίο του Πλάτωνα, ο Θεός δεν δημιουργεί το σύμπαν
αλλά το βρίσκει
μιά μέρα. Σε κατάσταση ολοκληρωτικού χάους.
Προσπαθεί να αποκαταστήσει
το χάος σε τάξη. Αυτή η ιδέα
με βόλεψε ώστε να καλυφθούν οι πνευματικές

μου ανάγκες: Τι γίνεται αν το σύμπαν δεν ξεκίνησε αληθινό
αλλά σαν μια
παραίσθηση όπως διδάσκει η θρησκεία των Χίντου
και ο Θεός, πέρα από
αγάπη και καλωσύνη για μας, αργά το
μεταβάλλει, σιγά και μυστικά,

σε κάτι αληθινό;...

Φίλιπ Ντίκ

Friday, March 9, 2012

Κάπου Στην Βροχή...
















Χθές, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της δουλειάς
μου, στην Λέσχη Ανάγνωσης, Οξυγόνο, των εκδόσεων
Μεταίχμιο. Ξεκινώντας για να πάω, ήδη έβρεχε πολύ
και δεν είχε σταματήσει εδώ και δύο μέρες που το κλίμα
ήταν βαρύ και όλοι ήταν ταλαίπωροι από κρυολογήματα,
βήχες και δεν συμμαζεύεται. Σκέφτηκα ότι αν έρθουν και
δέκα άνθρωποι θα ήταν θαύμα...
















Οι άνθρωποι ήρθαν και αυτό ήταν πολύ συνγκινητικό.
Γνωστοί και άγνωστοι φίλοι μας τίμησαν με την παρουσία
τους και περάσαμε μαζί δύο ώρες, μιλώντας για την
τέχνη των κόμικς, την ζωγραφική που αγαπούμε αλλά
και την εποχή που περνάμε. Ηταν εκεί ο Τάσος Αποστολίδης
που θα μπορούσε να προτιμήσει την θαλπωρή του σπιτιού
του αλλά αντίθετα ήρθε να μας υποστηρίξει,
ο Αρης Παπαδόπουλος, μεγάλος εραστής των κόμικς και
της κλασσικής μουσικής , ο Χρήστος Σταμπουλής, η
Σοφία Σπυρλιάδου και άλλοι...
















Ο Βασίλης Γκογκτζιλάς που είχε προετοιμάσει τις ερωτήσεις
αποδείχτηκε λαμπρός οικοδεσπότης μεταφέροντας το
ενδιαφέρον του σε όλους, σε ένα πολύ ωραίο και ειρηνικό
κλίμα που κράτησε τουλάχιστον δύο ώρες. Κουβέντες
για τεχνικές, έντυπα και αγαπημένους καλλιτέχνες
μπερδεύτηκαν με προσωπικά βιώματα, σύμβολα και
τάσεις.
















Χάρηκα πολύ γιατί στο τέλος της όλης φάσης όλοι
είχαν χαμογελαστά και ξεκούραστα πρόσωπα. Ο
Βασίλης φυσικά κουράστηκε λίγο αλλά το χαμόγελο
και τα αστεία του Δημήτρη Γεωργιάδη - άλλο ένα
σημαντικό ταλέντο από τα μέρη μας- μας
αποζημίωσε. Ξαναβγήκαμε στην βροχή, μερικοί για
να συνεχίσουν το βράδυ τους και άλλοι για την
ξεκούραση της οικίας τους. Τους ευχαριστώ όλους...

Thursday, March 1, 2012

Μια ευκαιρία να τα πούμε από κοντά...























Ο Βασίλης Γκογκτζιλάς είναι ένας
σχεδιαστής κόμικς εδώ και κάμποσα χρόνια,
ένας απ΄αυτούς που επιμένουν στο είδος με
σχεδόν αμετανόητο τρόπο και έχει καταφέρει
κάμποσα πράγματα, ένα απ΄αυτά να εκδόσει
δουλειά του στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού
παραμένοντας όμως στην Θεσσαλονίκη. Αν και
οι καταβολές του είναι στο αμερικάνικο κόμιξ,
ο Βασίλης είναι απ΄αυτούς που παρακολουθούν
την δουλειά μου και πριν λίγο καιρό μου πρότεινε
να κάνει μια παρουσίαση της, στον χώρο Οξυγόνο
των εκδόσεων Μεταίχμιο που βρίσκεται στην
οδό Ολύμπου 81, στο κέντρο της πόλης.
Θα λάβει χώρα την Πέμπτη 8 Μαρτίου, στις
8 το βράδυ και πιθανά να μπορεί να γίνει
μιά ενδιαφέρουσα κουβέντα για όλα αυτά.
Ελεύθερη είσοδος, φυσικά...